Snowpiercer (2013) OCR 23.976 fps runtime 02:05:53
อรุณสวัสดิ์ วันนี้ 1 กรกฎาคม 2014 ตอนนี้เวลา 6.00 น.
เราอยู่ที่สนามบินแห่งแรกในโลก
Cw-7 ซึ่งเป็นประเด็นโต้แย้งมาตลอด 7 ปี
ยังคงดำเนินต่อไป
ผู้ประท้วงจากกลุ่มอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม
และประเทศกำลังพัฒนา ยังคงมีต่อไป...
มีการกล่าวอ้างว่า CW-7 คือคำตอบของปัญหาโลกร้อน
และเรากำลังจะได้เห็นมัน
ผู้นำโลกแย้งว่าปัญหาโลกร้อน มิอาจถูกมองข้าม
79 ประเทศจะเริ่มแพร่กระจาย CW-7
สู่บรรยากาศเบื้องบน
พ่นสู่ชั้นบรรยากาศที่สูงขึ้นไป
ช่วยลดค่าเฉลี่ยอุณหภูมิโลก สู่ระดับได้อย่างประหลาด
อีกแค่วันเดียววิกฤตโลกร้อน ที่เราเผชิญมานาน...
นักวิทยาศาสตร์รายงานว่า
สารประดิษฐ์สร้างความเย็น CW-7
จะประสบความสำเร็จ ในการลดอุณหภูมิโลก
มาสู่ระดับที่ควบคุมได้
เป็นการปฏิวัติปัญหาโลกร้อน ของมนุษยชาติ
Snowpiercer : สโนว์เพียซเซอร์ ยึดด่วนวันสิ้นโลก
โมดิฟาย โดย จิ้งจอกเก้าหาง
ไม่นานหลังจากแพร่กระจาย CW-7 โลกได้กลายเป็นน้ำแข็ง ทุกชีวิตสูญสิ้น
บุคคลสำคัญจำนวนน้อยนิด ที่ได้ขึ้นรถไฟแร็ททลิงอาร์ก
คือผู้รอดชีวิตกลุ่มสุดท้าย
นับหัว
17 ปีต่อมา - ปีค.ศ 2031
เอาล่ะ เข้าแถวได้
ทุกคนนั่งลง
หนึ่ง
สอง
สาม
สี่
ห้า
หก
นั่งลงไป
นั่งไปเลย
นี่แก นั่งลง
เคอร์ติส นั่งลง
นั่งลง
ฉันบอกให้นั่งลง
นายทำบ้าอะไรนี่
- นับอยู่ - นั่งนับไม่ได้เหรอ
อยากโดนยิงเหรอ
ท่าจะบ้า
เงียบ เอ็ดการ์ใช้ความคิดอยู่
ใครเป็นนักไวโอลินมีประสบการณ์
ยกมือขึ้น
นักไวโอลิน
ลุกขึ้นยืน ก้าวออกมา
อาหาร มารับไปเลย
นักไวโอลิน อยากขำกันมั้ง
ไอ้สารเลวส่วนหัวขบวน คิดว่าเป็นเจ้าของเรา
คงกะดินเนอร์สเต็ก และฟังเพลงไฮโซไปด้วย
เราจะเปลี่ยนไปเมื่อไปถึงนั่น
ฉันอยากกินสเต็ก
ขอโทษนะครับ
ผมกับภรรยาเคยเล่นไวโอลิน ในวงบอสตันซิมโฟนี-ออร์เคสตร้า
ผมเป็นไวโอลินเอก
ยังเล่นได้ไหม
แน่นอนไม่ลืมหรอก
ขอดูมือหน่อย
แก... ตามฉันไป
ทิ้งข้าวของไว้นี่ เราต้องการมือแก
ไม่ไปคู่เหรอ
ต้องไปสองมือสิ
เมียผม ดอริสเล่นเพราะมาก
เก่งกว่าผมอีก
พวกเขาต้องการคนเดียว
งั้นผมไม่ไป
ดอริส ดอริส
ทุกคนนั่งลง
นั่งลงเอ็ดการ์
- พวกมันไม่ควร... - นั่งลง
ไอ้พวกสารเลวเอ๊ย
ยังไม่ถึงเวลา
เมื่อไรจะถึงล่ะ
ใกล้แล้ว
ดอริส ผมจะกลับมา ดอริสไม่เป็นอะไร
ผมจะกลับมา
สเต็กรสชาติเป็นยังไงนะ
ฉันเคยกิน แต่จำไม่ได้แล้ว
ถ้าจำไม่ได้ ลืมไปซะดีกว่า
กลิ่นมันเป็นไงเวลาปรุง
ตอนกลิ่นฟุ้งไปทั่ว
เคอร์ติส นี่ใช่ไหม
ยังไม่ใช่
- ฉันได้ยินว่า... - เคอร์ติส ทางนี้
ทิมโบ เป็นไงบ้างล่ะเพื่อน
ทักทายกันหน่อย บึ้มเลย
ฟังนะ ฉันว่าฉันต้องการแท่งโปรตีน
มาแลกกันไหม อันนี้แลกกับอันนั้น
ไม่
แลกกันแฟร์ๆ เคอร์ติส นี่
- ส่งมา เอาอันนี้ไป - เฮ้ใจเย็นๆ
มานี่ ทิมมี่ มานี่
มาเลย
แม่มีให้เล่นละ
แม่จะให้อันนี้กับอันนั้น เพื่อแลกอันนี้
ลูกจะว่าไง
ไม่
ไปจับมา
ทิมมี่
ทิโมธี
รับรองแม่นาย ต้องฟาดก้นนายแน่
หายไปไหนแล้ว
เฮ้มานี่ๆ เอามานี่
เอามาให้เรา
ไงโฮเซ่ เป็นไงบ้างเพื่อน
ทิมมี่ ร่วมมือหน่อยสิ
เอ็ดการ์ทำไมให้เขา ขึ้นไปบนนั้น
เขาขึ้นไปเอง
เขาไวจะตาย
5 ขวบเอง
เป็นเด็ก 5 ขวบที่เร็วมาก
ทิมมี่ ลงมาเถอะน่ะลูก
มานี่
อยากได้อะไรเหรอ
ในรถไฟทั้งขบวนนี่เหรอ
ในรถไฟทั้งขบวนเลย
ลูกบอล
ลูกบอลเหรอไม่ เสียใจด้วย ฉันให้ไม่ได้
ได้สิ ผมขอเล่นบอลชั่วโมงหนึ่งเลย
ตกลง
เคอร์ติสได้เวลาหรือยัง
ยังหรอกทันย่า
แต่ใกล้แล้ว
อักษรแดงเหรอ
ใช่ ตัวที่เรารออยู่เลย
สายสืบให้ชื่อมาแล้ว
- N, A, M, K, U... - นัม... นัมกุงมินซู
เขาเก่งเรื่องซิเคียวริตี้
ตอนนี้อยู่ในคุก
เดี๋ยว ล้อเล่นใช่ไหม
- เขาอยู่ในคุกเหรอ - เฮ้ย ออกไปเลย
ไม่ แค่อยากบอกเราจะมีโอกาสเหรอ
เอ็ดการ์
ถ้าหมอนี่บอกว่า เขาเชี่ยวซิเคียวริตี้
ทำไมเขาไม่แหกคุก
เลิกพูดได้แล้วไปซะ
ไปเถอะ ทิม
มานี่ไปเร็ว
เอ็ดการ์แค่อยากจะช่วย
นายคือไอดอลของเขา
เขาไม่ควรชื่นชมผมแบบนั้น
ผมไม่ได้เป็นแบบที่เขาคิด
น้อยคนที่เป็นเหมือนภาพภายนอก
เอาล่ะเราอยู่ตรงนี้ส่วนท้ายขบวน
ส่วนกักกัน เรือนจำ
ประตู
ประตูทั้ง 3 บานถูกเปิด 4 วินาที
เรามี 4 วินาที ที่จะผ่านประตู 3 บาน
ช่วยนัมออกมา
แล้วนัมจะช่วยเราออกไปเหรอ
ชีวิตเราขึ้นกับชายคนนี้เหรอ
ใช่
ถ้าเขายอมร่วมมือ
เขาจะพาเราไปถึงหัวขบวน
ที่ส่วนหน้าสุดเลย
ใช่
จากตรงนี้ถึงหัวขบวน
ในอึดใจเดียว
คุมเครื่องจักรได้ ก็คุมโลกได้
ถ้าไม่ได้เรา ก็มีค่าแค่ศูนย์
การปฏิวัติที่ผ่านมาล้มเหลว
เพราะยึดเครื่องจักรไม่ได้
หมายความว่าไง
ครั้งนี้เราจะยึดเครื่องจักร
แล้วไงต่อ
แล้วฆ่าเขา
วิลฟอร์ด
คุณควรควบคุมรถไฟ ไม่ใช่วิลฟอร์ด
ฉันคือเงาใต้เงาเดิมของฉัน
ฉันหมดอายุใช้งานหลายสิบปีแล้ว
กิลเลี่ยมอายุเท่าไหร่
เงียบเถอะ เอ็ดการ์
ฉันไม่ได้บอกว่าฉันอยากให้มันเกิดขึ้น
แต่สักวันเขาก็ต้องตายไป
เมื่อเขาตายนายก็ทำหน้าที่แทน
นายต้องบริหารรถไฟนี่
ฉันไม่ใช่ผู้นำ
ไม่รู้สินะ
ถ้าถามฉัน...นายก็เก่งพอตัว
นี่เอ็ดการ์
นายจำได้มากสุดแค่ไหน
ไม่รู้สิ เรื่องอะไรล่ะ
แม่ของนาย
จำแม่ได้ไหม
ฉันจำหน้าแม่ได้
พอเห็นหน้าบ้างลางๆ
แต่มันไม่ชัดแล้ว
ทุกคนนอนลง
ทุกคนอยู่ในที่ของตน
อย่ามองหน้าฉันนะ
หมอบลงไป หมอบลงไป
- ตรวจทางการแพทย์ - เด็กทุกคน
- มากับฉัน - แค่เด็กเท่านั้น
ตรวจทางการแพทย์
ทุกคน เด็กทุกคน
- เด็กทุกคนเหรอ - นายด้วย
หยุดอยู่นั่นแหละ หยุดอยู่ตรงนั้น
รอตรงนั้น
นี่อะไร
เรามีอีกคน
ใช่ ส่งเด็กมา
ไม่ๆ เขาไม่ได้เป็นอะไร
เราแค่เช็คร่างกาย
อยู่ตรงนั้นแหละ
อยู่เฉยๆ ตรงนั้น
นาย ไปตรวจสิ
- อย่าขยับ อยู่เฉยๆ - ไป ทิมมี่ หนีไป
- หนีไป - ไป
ทิมมี่
นั่นลูกของเธอนะ
ทิมมี่
- ทิมมี่ - แอนดี้
แอนดี้
เอาลูกฉันคืนมาไอ้พวกสารเลว
แอนดี้ แอนดี้
ให้มันเขวี้ยงรองเท้าได้ไงกัน
ทิมมี่
- ทิมมี่ - ทิมมี่
ที่สูงแบบนี้ใช้เวลาแค่ 7 นาที
7 นาที สำหรับการกล่าวของท่านครับ
เรื่องนี้เป็นสิ่งที่น่าผิดหวังมาก
มันน่าผิดหวังมาก
มันน่าผิดหวังมากเลย
มันน่าผิด...
ไม่ๆ ไม่ต้องแปลก็ได้เรามีแค่ 7 นาที
ผู้โดยสาร
นี่ไม่ใช่รองเท้า
นี่คือความยุ่งเหยิง
นี่คือความวุ่นวายเบอร์สิบ
นี่ ดูนี่ซะ นี่คือความตาย
บนหัวรถจักรที่เราเรียกว่าบ้าน
สิ่งเดียวที่กั้นหัวใจอุ่นๆ ของเรา กับความหนาวเย็น
เสื้อผ้าเหรอ
เกราะป้องกัน
ไม่ ระเบียบ
ระเบียบคือเครื่องขวางกั้น ที่ต้านความตายจากความหนาว
ทุกคนบนรถไฟสายชีวิตนี้
ต้องอยู่ในตำแหน่งที่ถูกกำหนด
แต่ละคนต่างได้ครอบครองตำแหน่ง ที่ถูกบัญญัติไว้ล่วงหน้า
มีใครเอารองเท้าใส่บนหัวบ้าง
ไม่มีใครใส่รองเท้าไว้บนหัว
รองเท้าไม่ได้ใส่บนหัว
รองเท้าก็ต้องใส่ที่เท้า
หมวกสิถึงใส่ไว้บนหัว
ฉันคือหมวก พวกแกคือรองเท้า
ที่ของฉันคือหัว ที่ของแกคือเท้า
ใช่ไหม เป็นไปตามนั้น
ตั้งแต่เริ่มแรก ลำดับชั้นถูกกำหนดโดยตั๋ว
เฟิร์สต์คลาส, ชั้นประหยัด และพวกขึ้นฟรีแบบแก
ระเบียบชั่วนิรันดร์ถูกกำหนด โดยเครื่องจักรศักดิ์สิทธิ์นี้
ทุกอย่างได้มาจาก เครื่องจักรศักดิ์สิทธิ์
ทุกอย่างต้องอยู่ประจำที่
ผู้โดยสารทุกคนอยู่ในชั้นของตน
น้ำทั้งหมด
ความร้อนทั้งหมด บูชาต่อเครื่องจักรศักดิ์สิทธิ์
ในตำแหน่งที่มีการบัญญัติล่วงหน้า
เป็นไปตามนั้น
เอาล่ะ นับแต่เริ่มแรก ฉันต้องอยู่ขบวนหน้า
พวกแกต้องอยู่ขบวนท้าย
เมื่อเท้าคิดจะเหยียบส่วนหัว
ถือเป็นการล้ำเส้นศักดิ์สิทธิ์
ต้องรู้สถานะตน
รักษาสถานะตน
เป็นรองเท้าไป
เราเหลือเวลาแค่ 42 วินาที
เราจะไปที่ความเห็นของคุณวิลฟอร์ด
ผู้ดูแลเครื่องจักรศักดิ์สิทธิ์
ท่านคะ คุณวิลฟอร์ด
ได้ยินไหมคะ
ได้ยินไหมคะท่าน
ตัดสายได้แล้ว
คุณวิลฟอร์ดมีธุระยุ่งมาก
เป็นไปตามนั้น
เราจะนั่งดูเฉยๆ เหรอ
ยังไม่ถึงเวลา
ฉันจะไม่นั่งเฉยๆ แน่
ไม่ไม่เป็นอะไร
หยุดนะ หยุดตรงนั้น
นั่งลง
วางปืนไร้ประโยชน์นั่นซะ เอาไปไกลๆ
ไม่เจอตั้งนานคุณกิลเลี่ยม
ดีใจที่เจอ
ดูแข็งแรงดีนะ
เขาไม่ตายหรอก
รัฐมนตรีเมสัน
ช่วยนำข้อความ ไปบอกคุณวิลฟอร์ด
ได้สิ จะฝากอะไรล่ะ
บอกเขา เขากับผมต้องคุยกัน
คุณบอกฉันก็ได้
คุณวิลฟอร์ดคงไม่จำเป็นต้องมาที่นี่
ไม่ใช่ที่นี่
ที่หน้าขบวน
ไม่ต้องห่วงน่ะ
ลูกชายคุณจะเป็นฮีโร่
ผมสัญญา
หรือลูกสาว เพศไหนก็เถอะ
ผมยกเอง ผมยกเอง
ความเสียสละของคุณ จะถูกจารึก ขอบคุณ
ขอโทษที่รบกวนคุณสวดมนต์
จะทำอะไรน่ะ
ขอโทษไง ซูมิมาเซน
เอาพระพุทธของคุณคืนไป ขอบคุณมาก
หลีกๆ
เลิกเล่นได้แล้ว
มีล็อตที่ดีกว่านี้อีก
แรง สด ยังไม่ได้ตัด
อยากลองไหม
แท่งโปรตีนกี่อันแลกกับโครโนล ยังไม่ตัดสิบก้อน
พวกมันไม่มีกระสุน
ทำไมพูดแบบนั้นล่ะ
จำคำพูดเมสันได้ไหม
เธอบอก วางปืนไร้ประโยชน์นั่นลง
เธอหมายถึง เธอจะไม่ออกคำสั่งให้ยิงฉัน
เปล่า
ผมคิดว่าปืนพวกนั้น ยิงไม่ได้ต่างหากล่ะ
พวกมันใช้กระสุนหมด 4 ปีก่อน ในจราจลครั้งสุดท้าย
กระสุนหมดไปแล้ว
ถ้านายคิดผิด
พวกเราคงตายก่อนจะทันได้เริ่ม
เราควรอดทนต่อไป
รออักษรสีแดงตัวต่อไป
รวมกลุ่มกันไว้
ซ้ายและขวา
อย่าเพิ่ง ไป ไป
ไปทางซ้าย
ดี เดินหน้าไป
สวัสดี แอนดรูว์
แอนดรูว์
ตื่น ตื่นได้แล้ว
ถ้าฝันถึงดวงตะวันมากไป
นายจะหลงลืมต้นไม้
ฉันเชื่อว่านี่คือลูกนาย
ฉันเสียใจ มันยังไม่ดี ไม่ใช่ผลงานดีที่สุด มืดไปหน่อย
ถ้านายมองลึกเข้าไปในดวงตา
นายจะเห็นความหวังอยู่
แล้วลูกฉันล่ะ
มีรูปทิมมี่ไหม
อ๋อมี ทันย่า มีสิใจเย็นๆ
ค่อยๆ ก็ได้
เดี๋ยวก็เจ็บตัวหรอก
นี่ เอาไปเลย ทิมมี่
ดูเขาสิ
รอยยิ้มน้อยๆ นั่น
เคอร์ติสให้ฉันไปกับคุณเถอะ
ไม่..ทันย่า เสียใจด้วย
เสียใจแน่ ถ้าไม่ให้ฉันไป
ฉันจะไปหน้าขบวน
และทำให้นังนั่นเสียใจ ที่เลือกลูกฉัน
รัดให้แน่นหน่อย
คุณก็รู้ฉันแข็งแรงกว่า ทหารขี้ก้างพวกนี้
ได้โปรด
แย่แล้ว เกิดอะไรขึ้น
พวกมันเปลี่ยนตารางเวลา
ขนกลับไป
ต้องตอนนี้แล้ว
พวกมันกำลังมา
อย่าตกใจ
ทำตามแผน
ซ่อนเอาไว้ในเสื้อ
เช็คอาวุธด้วย
นับหัว
เข้าแถว
เอาล่ะ นั่งลง
หนึ่ง สอง สาม สี่...
จะเอาไงกันดี
ฉันเบื่อไอ้แท่งโปรตีนเต็มทีแล้ว
ใช่ ทุเรศที่สุด
พวกเราหิวจะตายอยู่แล้ว
ฉันอยากกินไก่
เราไม่อยากนั่ง
เอาไก่มา
เงียบ บอกให้นั่ง
ไม่เป็นอะไร
อยากให้เขาตายเหรอไง
อยากใช่ไหม
เงียบๆ หน่อย
ยังจะลุยต่อใช่ไหม
เถอะน่า ลุยเถอะ ลงมือเลย
ปืนไรเฟิล
เรามีจำนวนคน
มากกว่ากระสุนของพวกมัน
ได้เวลาแล้วเหรอ
เคอร์ติส
ไม่มีเวลาแล้ว ต้องลงมือเดี๋ยวนี้
ปืนพวกมันไม่มีกระสุน
เอาเลย
ลุยเข้าไป
ปิดประตู
ฉันไม่เป็นอะไรเกรย์นายไปเถอะ
นัมกุงมินซู เสพติดโครโนล
นั่นบอกอะไรเพียบเลยว่าไหม
เร่งมือหน่อย เอ็ดการ์
เร่งไงไหว
เสียใจด้วยที่ทำให้ต้องรอ
ฉันก็เร่งมืออยู่นี่
เปิดมันเลย
เปิดละนะ
เฮ้ขี้ยาโครโนล
นี่เหรอโครโนล
ได้ข่าวที่หัวขบวนนิยมกันมาก
ระวังนะ พวกนั้นถึงเห็นภาพหลอน
มันเป็นของเสียอุตสาหกรรม
แถมติดไฟง่ายมาก
นัมกุงมินซูใช่ไหม
เชี่ยวเรื่องซิเคียวริตี้
คุณออกแบบล็อคประตู และระบบความปลอดภัยบนรถไฟ
เขาบ้าไปแล้ว ตาลอย
พี้จนสมองฝ่อแล้ว
นายชื่อนัมเหรอ
นัม ฟังได้ยินไหม
พบคำที่ไม่รู้จัก
กรุณาพูดด้วยคำศัพท์ที่ถูกต้องอีกครั้ง
เราอยากให้คุณช่วย
เพื่ออะไร
เราจะไปหัวขบวน
เราต้องให้คุณช่วยเปิดประตู
ถ้าฉันไม่ทำล่ะ
ยังไม่ตัด สดใหม่จากถัง
คุณเปิดประตูหนึ่งบาน คุณจะได้โครโนลหนึ่งก้อน
พระเจ้า มาร์ลโบโร่ไลท์
ไม่อยากเชื่อเลย
บุหรี่หมดไปจากโลกนี้ นานกว่าสิบปีแล้วนะ
อยากลองสูบบ้างไหมล่ะ
พวกกระจอกอย่างนาย คงไม่เคยสูบ
ผมจะอธิบายให้ง่ายๆ นะ
คุณช่วยเรา คุณก็ได้ยา
ถ้าไม่ช่วย เราจะส่งคุณกลับไปที่เดิม
เอาไง ไอ้หน้าโง่
ชาน
ชาน ออกไปเลย ออกไป
เฮ้พอได้แล้ว
ฉันจะเอาแกเก็บใส่ลิ้นชัก
ตื่นได้แล้ว
ฉันจะไป แต่ลูกสาวต้องไปด้วย
จะร่วมมือกับเราเหรอ
หนึ่งประตูต่อโครโนลสองก้อน
เธอก็ติดด้วยเหรอ
ไม่มีใครเลย
โครโนล
ดูเตียงพวกนี้สิ
หายหัวไปไหนหมด
ท่าทางรีบไปซะด้วย
ทิ้งอาหารคาโต๊ะเลย
นี่ไม่ใช่หน้าต่างใช่ไหม
ยังหนาวเย็นอยู่
ตาย
ตายกันหมด
เอาล่ะ ไปได้แล้ว
ตั้งใจหน่อย เราไม่ได้มายืนชมวิว
ได้ยินเขาแล้วไปเร็ว ไป
นัม
โครโนล
เธอรู้ได้ไง ว่าไม่มีใครอยู่
เขากำลังวิ่ง
พอล
มันทำบ้าอะไร
- พอล - เขาดูเปลี่ยนไป
ขอเวลาเดี๋ยว
มันเคยทำงานอัตโนมัติ
แต่อะไหล่หาไม่ได้
ไม่เหมือนพอลที่ฉันจำได้
ไม่ใช่ พอล ฉันเคอร์ติสนะ
มันไม่ยอมกลับมา ตอนนี้ฉันต้องจัดการมัน
ต้องซ่อมด้วยมือ
นี่เหรอวิธีการผลิต
ยังร้อนอยู่เลย
ดูพวกมันสิ
นายทำงานได้ดีนะ
ใช่แล้วเพื่อน
นั่นอาหารนาย แท่งโปรตีนของพวกนาย
พวกมันถึงเอาตัวนาย
มาผลิตขยะพวกนี้
พอล
นายทำงานตัวคนเดียวเหรอ
คนเดียว
ทั้งโซนนี้เลย
เราจะไปหัวขบวน
ไปกับเราสิ
อ๋อเหรอ จะไปหัวขบวน
ดี แต่ฉันไม่ไปหรอก
ที่ของฉันอยู่ตรงนี้
ตรงนี้เหรอ ผลิตขยะพวกนี้ทำไม
อย่าวาดรูปนี้นะ
โอเค
ที่ผ่านมา เราต้องกินขยะพวกนี้เหรอ
ฉันก็ต้องกินเหมือนกันนะ
กินทุกวันเลย
ไปเอานี่มาจากไหน
นายคือคนเขียนมันเหรอ
ฉันไม่ได้เขียนมัน
แล้วมีได้ไง ใครให้นายมา
พวกนั้นทิ้งไว้ให้ฉัน
ฉันใส่ลงไปในแท่งโปรตีน
แล้วก็ส่งออกไป แค่นั้น
"น้ำ"
แผนกแหล่งน้ำเหรอ
ใช่ ห่างไปไม่กี่โบกี้
เป็นส่วนกรองและนำน้ำกลับมาใช้ใหม่
มันเป็นพื้นที่สำคัญที่สุดบนรถไฟ
ถ้ายึดได้เราจะได้เปรียบเหรอ
เราไม่ต้องบุกไปถึงหัวขบวนแล้ว
ถ้าควบคุมน้ำได้
ก็คุมการเจรจาได้
สวัสดี โทษนะ โทษที่รบกวน
อยากได้น้ำสักแก้วไหม เผื่อจะเร็วขึ้นบ้าง
ทำอยู่หรีอเปล่านี่
พวกเรารอนายอยู่นะ
รอแป๊บ
ใช่แล้วล่ะ
ถึงนายได้กลิ่นไอ้ก้อนติดไฟนั่น
แต่เวลานั้น ยังห่างไกลจากนายนักใช่ไหม
ถูกต้อง ฉันทำเพื่อโครโนลเท่านั้น
อีกแล้วนะ นี่ก็โครโนล นั่นก็โครโนล
แม้แต่พระเจ้าผู้ยิ่งใหญ่ ยังต้องทำงาน
นายเป็นคนที่เอามันให้ฉันเองนะ
มึนหรือเปล่า
นายร้องขอมันทุกครั้งที่เปิดประตูได้
ก็นั่นเป็นหน้าที่ฉัน
โยนา
ชื่อโยนาใช่ไหม
เธออายุเท่าไหร่
17
เธอเกิดบนรถไฟละสิ
แล้วคุณล่ะ
17 ปีบนพื้นโลก
17 ปีในรถไฟส่วนท้าย
พื้นโลก
มันเป็นไงเหรอ
ฉันจำไม่ได้แล้ว
ทำไมล่ะ
ฉันไม่อยากจำทุกเรื่อง ก่อนได้พบกิลเลี่ยม
โยนา
เธอมีตาทิพย์ใช่ไหม
มีตาทิพย์ มันคืออะไร
ดูเหมือนเธอจะรู้มีอะไรอยู่หลังประตู
เธอมองเห็นภาพใช่ไหม
อย่าเปิดมันนะ
อะไร
ล็อกประตูซะ
ระวังตัวด้วย
ได้นายด้วย
ทีม 2 ลุย
บุกไปข้างหน้า
จะผ่านสะพานเยกาเทริน่า
เรามาถึงสะพานแล้ว
สิบ เก้า
แปด เจ็ด
ห้า สี่
สาม สอง หนึ่ง
สวัสดีปีใหม่
ไม่อยากแก่ขึ้นเลย เซ็งชะมัดยาด
วิลฟอร์ด บันไซ
บันไซ
ทุกคนหมอบลง
เกาะไว้
ชนแล้ว
ยังไม่หมด ครั้งที่สอง
ทุกคนหมอบลง
นัม นายทำอะไรเพื่อน
นายจะทำอะไร
คงเมาจนนึกว่าบินได้มั้ง
นั่นไงล่ะ
ผ่านได้ปลอดภัย
เร็วเข้า ส่งมาให้ฉัน
เร็วเข้า
หนึ่งสองสาม หนึ่ง
สุขสันต์วันผ่านสะพานเยกาเทริน่า ไอ้พวกอกตัญญู
พวกนายทุกคน ถ้าไม่ใช่เพราะวิลฟอร์ดผู้เมตตา
คงจะแข็งตายไป ตั้งแต่วันนี้เมื่อ 18 ปีก่อน
พวกนายทุกคน ที่ดูดกินความมีน้ำใจ ของวิลฟอร์ดมาตลอด
ทั้งอาหาร ที่ซุกหัว
และ...
เบื้องหน้าพื้นที่ แหล่งน้ำศักดิ์สิทธิ์ของเรา แล้วไง
พวกนายตอบแทนน้ำใจเขา ด้วยการเป็นอันธพาลใช้ความรุนแรงเหรอ
พวกไร้ค่า
74% ของพวกนายจะต้องตาย
สหาย ท่าทางนาย จะมองความตายงดงามเกินไป
งานนี้สนุกแน่
อะไร นายพูดอะไร
เขาบอกว่าพวกคุณซวยแน่
พวกคุณมันพวกหางแถวซื่อบื้อ
มีอุโมงค์หลังผ่านสะพานเยกาเทริน่า
อุโมงค์เหรอ
- อื้อหือ เป็นอุโมงค์ที่ยาวมาก - รีบไปกันเถอะ
ทุกคนถอยกลับไป
ทุกคนถอยกลับไป เร็ว เร็ว
ชาน ออกไปเลย ออกไป
ชาน เราต้องการไฟ
ชานรีบเอาไฟมา
ไปบอกด้านหลังเราต้องการไฟตรงนี้
ชานมีไม้ขีด
ไป เร็ว เร็ว
ตายซะไอ้พวกสารเลว
เจ้าหน้าที่ฟูยู
นายมัวทำอะไรอยู่ เจ้าโง่
อย่ามามองฉัน มองทางโน้น
วางฉันลง เลิกบีบขาได้แล้ว
"ยอมแพ้ซะ"
"ตาย"
ยอมแพ้
วางอาวุธ
มันจะฆ่าฉัน ถ้าเราไม่ยอมวางอาวุธ
ซวยแล้วไง
เคอร์ติส
"ย-อ-ม-แ-พ้-ซ-ะ'
หยุดนะ
หยุดก่อน ทุกคนหยุด
ทิ้งอาวุธซะ
หยุดนะ
ทุกคนหยุดเดี๋ยวนี้
ทำตามที่เขาบอก บอกดังๆ สิ
ทิ้งอาวุธเดี๋ยวนี้
อย่าไปมอง
ผู้รอดชีวิต ล้างเนื้อตัวซะ
นั่นคือส่วนของแหล่งน้ำ
ล้างเลือดออกซะ
เคยเห็นเด็กพวกนี้ไหม
ฉันไม่รู้เรื่องอะไรเลย...
ฟังนะ เด็กๆ อยู่ที่ไหน
ฉันไม่รู้ฉันไม่เกี่ยว
ฉันไม่เกี่ยว
บอกมา..ไม่งั้นฉันจะตัดมือแก
ให้กุดยิ่งกว่าแขนฉันอีก นังสารเลว
วิลฟอร์ด วิลฟอร์ดรู้
วิลฟอร์ดชอบเด็กๆ
เขาชอบเด็ก
คล็อดคนผิวเหลือง ถึงมาเอาเด็กไปให้เขา
เขาต้องการเด็ก ไม่ใช่ฉัน
วิลฟอร์ดเหรอชอบเด็ก
เขาสนอยู่อย่างเดียว คือเครื่องจักรชั่วร้าย
เครื่องจักรคือสิ่งศักดิ์สิทธิ์
และวิลฟอร์ดคือพระเจ้า
วิลฟอร์ดช่างมีเมตตานัก
เรียกเขาสิ
ดูสิว่าเขาจะมาช่วยไหม
ใช่
วิลฟอร์ดช่างมีเมตตา
เรียกเขามา
เขาไม่มานี่หรอก
เขาจะไม่ทิ้งเครื่องจักร
เราฉีกเธอให้เป็นชิ้นๆ
เขาก็ไม่มาเหรอ
เราคุมน้ำไว้แล้ว
ถ้าเราปิดส่งน้ำ เขาต้องมา
ปิดส่งน้ำเหรอ
เท่ากับทำให้คนของแกโดนสาปส่ง
น้ำมาจากส่วนหน้า
กันชนรถไฟ ทลายหิมะและน้ำแข็ง
แล้วเปลี่ยนมันให้กลายเป็นน้ำ
เหมือนกับงวงของช้าง
น้ำไหลเข้ามาทางปาก ไม่ใช่ทางก้น
เคอร์ติส
ใช่ วิลฟอร์ดรู้จักนายดี เคอร์ติส เอฟเวอเร็ตต์
เขาจับตาดูนายอยู่
เรารู้นายไม่มีวันทำร้ายพวกเดียวกัน
แย่นะ ที่นายช่วยผู้ช่วยตัวเองไม่ได้
เขาชื่ออะไร เอ็ดการ์เหรอ
หุบปาก
เคอร์ติส เคอร์ติส ฉันช่วยนายได้นะ
เธอมันสมควรตายมากกว่า
ไม่ ฉันช่วยนายได้ฉันสาบานได้
ฟังสิ ฟังฉันก่อน
วิลฟอร์ดจะไม่มานี่
เขาไม่มาหรอก
นายต้องไปหาเขา
ฉันพานายไปได้
ฉันรู้จักรถไฟดี
ฉันพานายไปได้อย่างปลอดภัย
ทำไมฉันต้องเชื่อเธอด้วย
เพราะฉันอยากอยู่ต่อ
เธอยอมทรยศ วิลฟอร์ดผู้ยิ่งยงเหรอ
ถ้าฉันพานายไปหัวขบวน
นายต้องฆ่าเขา
ฉันจะพานายเข้าไป
นายฆ่าเขา และไว้ชีวิตฉัน
เคอร์ติส
ยังตั้งใจจะเดินหน้าต่อเหรอ
แน่นอน
เรายังไปไม่ถึงครึ่งทาง
แค่นี้นายก็มาไกล เกินทุกคนแล้ว
ไกลกว่าแม็คเกรเกอร์เมื่อ 4 ปีก่อน
10 โบกี้ 20 โบกี้ก็ไม่สำคัญ ถ้าเราไปไม่ถึงเครื่องจักร
พวกนั้นจะรวมตัวกันและโจมตีเรา
ต้องถอนรากถอนโคน
แต่คนมากมายจะต้องตาย
เราเสียคนไปเยอะแล้ว
ผมรู้
เห็นคนของเราไหม
พวกเขาเหนื่อยล้า
ฉันบอกให้พวกเขาล้างเนื้อตัว
เพื่อประเมินการบาดเจ็บ
ให้ผมลุยต่อเถอะ
ผมได้ตัวเมสัน คงไปได้เร็วขึ้น
คุณรอนี่กับผู้บาดเจ็บ เฝ้าพวกนักโทษไว้
พอเราถึงเครื่องจักร ผมจะเรียกให้คุณไปนำ
หยุดเถอะเคอร์ติส
ทำไมถึงทำแบบนั้น
นายรู้ดีอยู่แล้วนะ ว่านายเป็นผู้นำของเรา
นายต้องยอมรับมันได้แล้ว
จะนำยังไงถ้าไม่มีสองแขนช่วย
มันจางไปเยอะแล้ว
มีสองแขนครบจะดีกว่า
ใช้แขนเดียวทำอะไรได้ไม่มาก
โดยเฉพาะเมื่อต้องกอดผู้หญิง
ใช้สองแขนจะดีกว่าไหม
เมื่อนายไปถึงสะพานแคบๆ
ประตูที่มีอักษร W
วิลฟอร์ดอยู่หลังประตูนั่น
อย่าให้วิลฟอร์ดพูด
ตัดลิ้นเขาซะ
โอเคทุกคนเข้าไป เบียดๆ กันหน่อย
สวยมาก สมบูรณ์แบบ
หมวกใหม่เข้ากับหน้าดี
เอาล่ะเกรย์
นายต้องไปกับเคอร์ติส
ลืมไปคนหนึ่ง
โอเค
โครโนล
ไม่ต้องสนใจ ทำงานไปทุกคน ทำไป
รัฐมนตรี ทุกอย่างเรียบร้อยไหม
เรียบร้อยดี
ได้โปรดอย่ากิน อย่ากินมัน
ไม่ๆ พวกเขาเป็นมิตร
พวกเขาไม่กินหรอก
พวกเขาอาจกินมะเขือเทศบ้าง
หนูกินนี่ได้ไหม
เด็กเกิดบนรถไฟ ไม่รู้อะไรหรอก
ฉันเคยเดินเหยียบพวกมัน ทุกวัน
ข้างใต้หิมะมีแต่สิ่งนี้ทั้งนั้น
ดิน
นี่คืออะไรเหรอ
มันขยับได้
ทางด้านโน้น
นั่นอะไร
เฮ้
พวกนายมีใครชอบซูซิไหม
ชอบสิ ส่งมาได้เลย
จริงไหม
พวกนายโชคดีมากนะ
เราเสิร์ฟแบบนี้ แค่ปีละสองครั้ง เดือน มค. กับ กค.
ทำไม มีปลาไม่พอเหรอ
คำว่า "พอ"ไม่ใช่บรรทัดฐาน
ดุลยภาพ
อะควอเรี่ยมนี้ เป็นระบบนิเวศวิทยาแบบปิด
จำนวนปลาแต่ละชนิดจะถูกควบคุม อย่างใกล้ชิดและแม่นยำ
เพื่อรักษาสมดุลยภาพ ที่เหมาะสมที่สุด
ไม่
เธอต้องกินนี่
รู้ไหมทำจากอะไร
กินสิ
สหายเคอร์ติส นายคิดว่าเรา จะปลดพันธนาการนี้ในส่วนต่อไปได้ไหม
ฉันไม่ใช่เพื่อนเธอ ทำไมต้องปล่อย
เพื่อเห็นแก่เด็กๆ
ส่วนการศึกษา
เงียบก่อน เงียบก่อน
อรุณสวัสดิ์เด็กๆ
ฉันยินดีที่จะแนะนำให้รู้จัก เพื่อนๆ จากท้ายขบวน
ใช่ และเราต้องพูดยังไง กับแขกจากท้ายขบวนเด็กๆ
อรุณสวัสดิ์แขกจากท้ายขบวน
ทิมมี่
แอนดี้
- ทิมมี่ - แอนดี้
แอนดรูว์...
เด็กชายคนนี้เขาชื่อทิมมี่
นี่ลูกฉันได้โปรดดูรูปนี้ให้ดีๆ
ผมเห็นพวกเขา
- เมื่อไร - ที่ไหน
เข้ามาทางนั้น ออกไปทางโน้น
เห็นแค่นั้นเหรอหนู
ครับ
พวกเขาร้องไห้ไหม
ไม่ แต่ทำหน้าเหมือนอยากร้อง
ฉันได้ยินว่าพวกท้ายขบวน เป็นพวกขี้เกียจ
ที่วันๆ เอาแต่นอนทับอุจจาระตัวเอง
ไม่ พวกเขานิสัยดี
และยังมีเมตตาด้วยนะ แบบนั้นแหละ
รัฐมนตรีเมสัน เรากำลังจะเปิดคลิปค่ะ
ดีมากเลย
วิลฟอร์ด
ตั้งแต่วัยเยาว์
ความรักที่คุณวิลฟอร์ด มีต่อหัวรถจักร
ถ้าผมโตขึ้น ผมอยากอยู่บนรถไฟตลอดไป
ตลอดไป
ความฝันในวัยเด็กของเขา เป็นรูปเป็นร่าง
เมื่อเขาก่อตั้งอาณาจักร ขนส่งวิลฟอร์ดอินดัสทรืส์
ความฝันสูงสุด คือการสร้างเส้นทางรถจักรสุดหรู
เชื่อมต่อทางรถไฟของทั้งโลก เป็นสายเดียวกัน
เส้นทางรถไฟระยะทาง 438,000 กิโลเมตร
และวนครบหนึ่งรอบทุกหนึ่งปี
ไม่หวั่นแม้ความหนาวสุดขั้วของอาร์คติค
และความร้อนของทะเลทรายแอฟริกา
รถไฟมหัศจรรย์ของวิลฟอร์ด อยู่ได้ด้วยตนเอง
มีการออกแบบที่ทันสมัยที่สุด และเทคโนโลยีก้าวล้ำที่
มันยากที่จะเชื่อได้นะ
คนในโลกโบราณต่างหัวเราะเยาะ คุณวิลฟอร์ด
และวิจารณ์เขาที่วางรูปแบบวิศวกรรม
และติดตั้งอุปกรณ์ให้รถไฟมหัศจรรย์นี้
แต่คุณวิลฟอร์ดรู้ในสิ่งที่พวกนั้นไม่รู้
มันคืออะไรจ๊ะ
คนโลกโบราณเป็นพวกคนโง่ ที่กลายเป็นไอติมหวานเย็นไปแล้ว
ทำนองนั้น คุณวิลฟอร์ดรู้ว่า CW-7 จะทำให้โลกกลายเป็นน้ำแข็ง
คุณวิลฟอร์ดรู้เหตุล่วงหน้าจึงสร้างอะไร ขึ้นมาปกป้องคนที่ถูกเลือกจากภยพิบัติ
- เครื่องจักรค่ะ - เครื่องจักรครับ
ฉึกๆ ฉักๆ ถึงก็ช่างไม่ถึงก็ช่าง
แต่ไม่มีวันตาย
จะเกิดอะไรขึ้นถ้าเครื่องจักรหยุด
เราจะแข็งและหนาวตาย
แต่มันจะหยุดไหมมันจะหยุดไหม
ไม่ไม่
บอกได้ไหม ทำไม
เครื่องจักรนี้คงอยู่ตลอดกาล ใช่
เครื่องจักรนี้อยู่ชั่วนิรันดร์ใช่
ฉึกๆฉักๆถึงก็ช่าง ไม่ถึงก็ช่าง
ใครคือผู้ช่วยพวกเรา
วิลฟอร์ด
วิลฟอร์ด วิลฟอร์ด ไชโย ฮุเร่
ฉันชอบจังเลย ฟังแล้วคึกคักดี
ได้เวลาแล้วเด็กๆ มาทางนี้
ระวังหกล้มนะ
อย่าผลักกัน
มีที่ว่างเยอะแยะ
ใครบอกได้บ้าง อะไรกำลังจะมา
กบฏน้ำแข็งทั้งเจ็ด
ตั้งใจดูนะ
เพราะออกข้อสอบแน่จ้า
เมื่อ 15 ปีก่อนปีที่สามบนรถไฟนี้
มีผู้โดยสารเจ็ดคน
พยายามจะหยุดรถไฟของคุณวิลฟอร์ด และออกไปข้างนอก
เราเรียกเหตุการณ์นี้ว่าไง แม็กดาไลน่า
จลาจลกบฏทั้งเจ็ด
ดีมากจ้ะ นานก่อนหนูจะเกิด
แน่นอนพวกเขาหยุดรถไฟนี่ไม่ได้
เลยกระโดดออกจากรถไฟที่วิ่งอยู่
นั่นพวกเขามาแล้ว
เธอก็ควรดูไว้
ทำไมล่ะ
อยู่นั่นไง
พวกเขาไปได้แค่นั้นแหละ
คนที่อยู่ด้านหน้า
เป็นหญิงทำความสะอาด จากส่วนหน้าขบวน
เธอเป็นพวกอินูอิท พวกเอสกิโม
เธอสอนฉันเรื่องหิมะและน้ำแข็ง
เธอเชื่อว่าเรารอดชีวิตนอกรถไฟนี่ได้
ถ้าเราออกไปนอกรถไฟขบวนนี้
พวกเราจะต้องแข็งตาย
ถ้าหัวรถจักรหยุดทำงานล่ะ
พวกเราจะต้องตาย
ใครเป็นคนดูแลเครื่องจักรศักดิ์สิทธิ์
เซอร์วิลฟอร์ด
เด็กๆ ไข่ปีใหม่จากคุณวิลฟอร์ดมาแล้ว
จับดูสิ ยังอุ่นอยู่เลย
ไข่พวกนี้ถูกต้มโดยใช้น้ำที่ร้อน จากเครื่องจักรศักดิ์สิทธิ์
และของขวัญพิเศษ การแสดงสำหรับเรา
นักไวโอลินแถวหน้าชื่อดังระดับโลก ของวงบอสตันซิมโฟนี ออร์เคสตร้า
คุณเจอรัลด์ แม็คอินสเตอร์
นั่นเจอรัลด์จริงเหรอ
เขาดูดีชะมัดเลย
ไม่ต้อง ขอบคุณมาก
ไปกันเถอะ เคอร์ติส
สวัสดีปีใหม่
นึกว่าไก่สูญพันธุ์ไปแล้วซะอีก
"เลือด"
มีอะไรเยอะแยะบนรถไฟนี่ ที่ลือว่าสูญพันธุ์ไปแล้ว
อย่างเช่น
นี่ไง
แอนดรูว์ไม่
ฉันไม่เกี่ยว ฉันไม่เกี่ยวนะ
ไม่
เคอร์ติส
นายต้องนำเราแล้ว
สหายเคอร์ติส
เราเข้าใจกันดีแล้วไง
เชื่อฉันสิ ฉันไม่เกี่ยวด้วยนะ
เราจะลุยต่อ
เปิดเลย
เร็วเข้า
เมสันนี่
บ้าเอ๊ย ดูกระเป๋าสิ
เฮ้มีกฎบังคับการยิงนะ
พระเจ้า ชักไม่ดีแล้ว
เขามาแล้ว
มีกุญแจมาใช่ไหม
เดี๋ยว อย่ายิง ขอร้องอย่ายิง
นายเพิ่งฆ่าผู้โดยสารส่วนหน้าตาย ฉัน...
ผมไม่เห็นอะไร
จะไปไหน
เดี๋ยว หยุดคุยกันเดี๋ยวไม่ได้เหรอ
ไอ้สารเลว
ปิดประตูไอ้โง่
ทันย่า
ทิมมี่ลูกแม่
เราจะหาเขาให้พบ ฉันสัญญา
ฉันรู้
ขอบคุณ
หยิบมาด้วย
เฮ้กลับมานี่นะไอ้บ้า แกเอาโครโนลฉันไป
เปิดประตูเร็ว
เอาโครโนลมา
โครโนลเหรอ อยากได้โครโนล
นี่ เอาไปเลย
เปิดประตู เปิดประตูสิ
นายเป็นบ้าไปแล้ว
นายมันหมกมุ่นกับประตูจนเป็นบ้า
นี่ เอาไปสูบไป
นายโชคดีเป็นบ้า
นี่มันบุหรี่มวนสุดท้ายของโลก
ไอ้พวกคนท้ายขบวน
นายเคยไปส่วนท้ายขบวนไหม
รู้ไหมด้านหลังเป็นยังไง
ตอนขึ้นรถมา
มีแต่ความวุ่นวาย
เราอาจไม่หนาวตาย
แต่ไม่เคยมีความสุข
ทหารของวิลฟอร์ด มาชิงทุกอย่างไป
ในตู้เหล็กนั่นมีคนนับพันคน ไม่มีอาหารไม่มีน้ำ
เดือนเดียวเราก็เริ่มกินคนป่วย
รู้ไหมฉันเกลียดตัวเองตรงไหน
ฉันรู้เนื้อคนรสชาติเป็นไง
ฉันรู้เนื้อทารกอร่อยที่สุด
มีผู้หญิงคนหนึ่ง
เธอพยายามซ่อนลูกไว้
มีผู้ชายหลายคนพร้อมมีด
พวกนั้นฆ่าเธอและแย่งลูกมา
คนแก่คนหนึ่ง
ไม่มีญาติพี่น้อง เขาตัวคนเดียว
เขาเดินมาและพูด
"ส่งมีดมา"
ทุกคนนึกว่าเขาจะลงมือฆ่าเด็ก
แต่เขารับมีดไป
และตัดแขนตัวเอง
เขาพูดว่ากินนี่ซะ ถ้าหิวนัก
ก็กินมันซะแต่ปล่อยเด็กไป
ฉันไม่เคยเห็นอะไรแบบนั้น
ผู้ชายพวกนั้นวางมีดลง
รู้ใช่ไหมชายแก่นั่นเป็นใคร
เด็กคนนั้นคือเอ็ตการ์
และฉันคือชายถือมีด
ฉันฆ่าแม่เอ็ดการ์
และค่อยๆ ทีละคน
คนอื่นๆ ที่ท้ายขบวน เริ่มตัดแขนขาให้คนอื่นกิน
มันเหมือนปาฏิหาริย์
ฉันก็อยากทำนะ
ฉันพยายามแล้ว
หนึ่งเดือนต่อมา ทหารของวิลฟอร์ดเอาแท่งโปรตีนมาให้
นับแต่นั้นเรากินแท่งนรกนั่น
18 ปีที่ฉันเกลียดวิลฟอร์ด
18 ปีที่ฉันรอเวลานี้
ตอนนี้ฉันอยู่ตรงนี้
เปิดประตูนั่น
ได้โปรด
ขอบใจที่เล่าให้ฟัง เคอร์ติส
แต่ฉันไม่อยากเปิดประตูนี่
รู้ไหมจริงๆ ฉันต้องการอะไร
ฉันอยากเปิดประตู
แต่ไม่ใช่บานนี้
แต่เป็นบานนั้น...
ประตูที่เปิดไปสู่โลกภายนอก
มันถูกปิดตายมา 18 ปีแล้ว
จนนายอาจนึกว่ามันเป็นกำแพง
แต่ที่จริงแล้วมันคือประตู
เรามาช่วยกันเปิด และออกไปจากนรกนี่เถอะ
จะได้แข็งตาย นายบ้าไปแล้วแน่ๆ
แล้วถ้าพวกเราไม่ตายล่ะ
ถ้าเรารอดชีวิตข้างนอกนั่นได้
จำสะพานเยกาเทริน่าได้ไหม
ตอนที่คนของนาย โดนพวกนั้นเชือด
มีอยู่อย่างหนึ่ง ที่ฉันเฝ้ามองดูทุกปีใหม่
เมื่อสิบปีก่อน ฉันเคยเห็นแค่ส่วนหางเท่านั้น
แต่ปีนี้ส่วนลำตัวและส่วนปีก
แสดงว่ามีน้ำแข็งกับหิมะน้อยลง
หมายถึงมันละลายแล้ว
มันคือหิมะที่กำลังละลายไป
แค่ผลักก็หลุดปลิว
เมี่อเร็วๆ นี้
รู้ไหมฉันเห็นอะไร
นอกหน้าต่างนั่นมี...
แต่ช่างมันเถอะ ฉันไม่จำเป็นต้องบอกนาย
นายคงเสพโครโนลมากไป
สูดไอ้สารติดไฟนั่น มันทำลายสมองนาย
ที่นายพูดมันก็ถูก
คิดสิว่าโครโนลคืออะไร
มันคือกากอุตสาหกรรมที่ติดไฟได้
โดนไฟก็ระเบิด
พูดง่ายๆ มันก็คือระเบิด
หลายปีมานี้ ฉันไม่ได้เก็บสะสมมันเอาไว้เมา
แต่ฉันเก็บมันเอาไว้ระเบิดประตู
เอาไม้ขีดมาให้ฉัน
นั่นนายจะทำบ้าอะไร
ส่งมันมาให้ฉัน
แกะมันออกจากประตู
ยิงเลยสิ
เคอร์ติส เอฟเวอเร็ตต์
ฉันได้รับคำสั่งจากคุณวิลฟอร์ด ให้เชิญนายให้ไปดินเนอร์กับเขา
เชิญนายเลย
เคอร์ติส นั่นนายเหรอ
เคอร์ติสเพื่อนยาก เชิญเลย
ขอดูนายใกล้ๆ หน่อย
หิวหรือเปล่า
นายกล้าหาญมากที่มาถึงที่นี่
เชิญ นั่งก่อน
นายเป็นมนุษย์คนแรก ที่ได้เดินตลอดขบวนรถไฟ
จากท้ายถึงหัว
รู้ตัวไหม
เก่งมาก เยี่ยมยอด
คนของนายไม่เคยมีใครมาถึงนี่
ถึงหัวรถจักร
ฉันก็ไม่เคยไปท้ายขบวน
ทำไมล่ะ
สกปรกไปเหรอ
ไม่อยากโดนเชื้อโรคของส่วนท้ายเหรอ
คิดว่าพื้นที่ของฉันไม่มีข้อเสียเลยเหรอ
เสียงดังจะตาย
แถมโดดเดี่ยวด้วย
นั่นสิ
มีสเต็กกิน พื้นที่เยอะแยะ
กับนังคนนี้ที่จัดการทุกอย่างให้
เคอร์ติส ทุกคนต่างมีสถานะที่ถูกลิขิตมา
ทุกคนอยู่ในที่ของตนยกเว้นนาย
นั่นคือคำพูดที่คนอยู่สุขสบาย พูดกับคนย่ำแย่
ทุกวิญญาณบนรถไฟขบวนนี้ ยินดีแลกที่กับนาย
นายยอมแลกที่กับฉันเหรอ
ไปตายซะ
เคอร์ติส เพื่อนยาก
เราทุกคนต่างติดอยู่ในรถไฟขบวนนี้
เราต่างเป็นนักโทษในกล่องโลหะนี่
สุกปานกลางนะ
รถไฟนี่เป็นระบบนิเวศน์แบบปิด
เราต้องรักษาสมดุลไว้
อากาศ แหล่งน้ำ แหล่งอาหาร
จำนวนประชากร ทุกอย่างต้องอยู่ในสมดุล
เพื่อสมดุลที่เหมาะสม หลายครั้งเราต้องใช้ทางออกที่รุนแรง
เมื่อจำเป็นต้องลดจำนวนประชากร อย่างเฉียบพลัน
เราไม่มีเวลาให้ธรรมชาติเป็นผู้เลือก
พวกเราคงจะมีประชากรล้นขบวน
และคงจะหิวตาย
ทางออกที่ดีที่สุด
คือการให้ปัจเจกชน สังหารปัจเจกชนอื่นๆ
ครั้งแล้วครั้งเล่า ที่เราต้องกวนหม้อไม่ให้ตกตะกอน
พวกกบฏทั้งเจ็ด จลาจลแม็คเกรเกอร์
การปฏิวัติของเคอร์ติสผู้ยิ่งใหญ่
ผลผลิตอันยิ่งใหญ่ ที่มาพร้อมแผนชั่วร้ายที่คาดไม่ถึง
ใครจะคิดว่านายจะโจมตี ด้วยคบเพลิงในอุโมงค์เยกาเทริน่า
อัจฉริยะมาก
กิลเลี่ยมกับฉันไม่ได้วางแผนแบบนั้น
อะไรนะ
อย่าบอกนะว่านายไม่รู้
กิลเลี่ยมกับฉัน แผนของเรา
กิลเลี่ยม
ส่วนหัวและส่วนท้ายต้องทำงานร่วมกัน
ที่จริงแล้วเขาเป็นมากกว่าหุ้นส่วน
เขาเป็นเพื่อนฉัน
เหลวไหล
ฉันไม่เชื่อหรอก
ข้อตกลงเดิมคือการจลาจล จะต้องยุติที่อุโมงค์เยกาเทริน่า
คนที่รอดชีวิตจะกลับไปที่ส่วนท้าย เพลิดเพลินกับพื้นที่กว้างขึ้น
นายมันโกหก
กิลเลี่ยมไม่ทำแบบนั้น
สุดท้ายทุกอย่างก็ลงตัว
การตอบโต้ของนายทำให้จลาจล ดูน่าตื่นเต้นขึ้นสิบเท่า
น่าเสียดาย ส่วนหน้าต้องพบความสูญเสียเกินคาด
กิลเลี่ยมต้องชดใช้ความเสียหาย
ตลกดี ว่าไหม
คนเราข้ามเส้นแบ่งบางๆ ระหว่างความเป็นและความตายยังไง
ตอนนี้คงเหลือเรื่องสุดท้ายที่ต้องทำ
เพิ่มตัวเลขหน่อย
ฮัลโหลวิลฟอร์ด ผมเอง
ผมอยู่ที่เตียงกิลเลี่ยม
รอเดี๋ยวนะ
ยังเป็นจำนวนเดิมหรือเปล่า
ค่ะ ยังอยู่ที่ 74%
โอเค ดำเนินการ
เดี๋ยวๆ
เหลือไว้ 18 คน เพื่อฉลองปีที่ 18
เป็นความคิดที่ดีมากครับ
คนของนาย
ให้ตายเถอะคล็อด ระวังหัวรถจักรด้วย
พักหลังเธออ่อนไหวง่ายน่ะ
นั่งลง รักษามารยาทหน่อย
ใจเย็นน่า
ใจเย็นๆ
ฉันรู้แล้วกิลเลี่ยมพูดถึงอะไร
เขาบอกว่านายฉลาดมาก แต่เครียดไปหน่อย
นายมีเซ็กซ์ครั้งสุดท้ายเมื่อไร
เหมือนที่กิลเลี่ยมบอกจะกอดผู้หญิง มีสองแขนดีกว่า
ฉันคิดถึงกิลเลี่ยม
นึกถึงการพูดคุยกันตอนกลางดึก
อ้อ เขาพูดได้เป็นชั่วโมงเลย
ด้วยแขนข้างเดียว
ทำไมทำหน้างั้น
มีปัญหาอะไร
นายดูเหมือนคนบ้า
บนรถไฟยังมีคนบ้าไม่พออีกเหรอ
เลือด
เป็นอะไรไหม
เกิดอะไรขึ้นเหรอ
หมอบลง
โยนา
เปิดประตูนั่น เอาโครโนลมา
เห็นสายไฟไหม สายไฟข้างใน
มีเป็นล้านเส้น
ฆ่ามัน
ไอ้พั๊งค์
ฉันเชื่อว่าคงง่ายขึ้นที่เราเอาชีวิตรอด บนรถไฟได้ถ้ามีระดับ
กิลเลี่ยมเข้าใจดี
เราต้องสมดุลความตื่นเต้น และหวาดกลัว
ความวุ่นวายและสยดสยอง เพื่อให้ชีวิตดำเนินต่อ
ถ้ามันเกิดขึ้นเองไม่ได้
เราก็ต้องสร้างขึ้น
การปฏิวัติของเคอร์ติสผู้ยิ่งใหญ่ คือผลงานมาสเตอร์พีซ
โยนา สายไฟสีแดงต่อกับแปด
หมายเลขเจ็ด
มากับฉันเคอร์ติส
มีบางอย่างอยากให้นายดู
นายสมควรได้เห็น
มาสิ
ตอนนี้เธอตื่นแล้ว
สบายใช่ไหม สงบเงียบ
นายอยู่ในหัวใจเธอ
ฉันอุทิศทั้งชีวิตเพื่อสิ่งนี้ จักรกลนิรันดร
มันจะทำงานไปชั่วนิรันดร์
นายเคยอยู่เพียงลำพังบนรถไฟไหม
นายอยู่คนเดียวครั้งสุดท้ายเมื่อไร
นายจำไม่ได้ล่ะสิ
งั้นเชิญนายเลย ตามสบาย
ฉันเขียนมันเอง
เขียนให้นายเคอร์ติส
รับไป
"รถไฟ"
ฉันแก่แล้ว
ฉันอยากให้นายรับช่วงต่อ
มันคือสิ่งที่นายต้องการ
มันคือสิ่งที่กิลเลี่ยมต้องการ
นายต้องดูแลเครื่องจักร ดูแลให้มันทำงาน
ดูสิ เคอร์ติส
หลังประตูบานนั้น
โซนแล้วโซนเล่ามันอยู่ตรงนั้นเสมอ และตลอดไปเพื่อเติมเต็มให้กับอะไร
รถไฟนี้
บัดนี้จำนวนที่เหมาะสมของมนุษย์ ต้องอยู่ในที่ที่เหมาะสม
เพื่อเติมเต็มให้กับสิ่งใด
มนุษยชาติ
รถไฟนี้คือโลก เราคือมนุษยชาติ
ตอนนี้นายมีหน้าที่ที่ศักดิ์สิทธิ์ เป็นผู้นำมนุษย์ทั้งมวล
ถ้าไม่มีนายเคอร์ติส มนุษย์จะต้องสูญพันธุ์
นายเห็นแล้วผู้คนเป็นไงถ้าไม่มีผู้นำ
พวกเขากลืนกินกันเอง
โยนา โครโนล
โยนา หยุดนะ
ไม่
หมดกระสุนแล้ว
ติดโครโนลไว้ที่ประตูเร็ว
ดูพวกเขาสิ
นั่นแหละคือมนุษย์
นายรู้ดี นายเคยเห็นแล้ว
นายก็เคยเป็น
ทั้งน่าขันน่าสมเพชใช่ไหม
นายช่วยพวกเขาจากตัวเองได้
นี่คือเป้าหมายที่กิลเลี่ยมช่วยนายไว้
เคอร์ติส
นี่คือชะตาของนาย
มันพร้อมแล้ว
ไม้ขีดไฟอยู่ที่เคอร์ติส
เคอร์ติส
ไม้ขีด
พื้นที่นี้เข้าได้เฉพาะคนตัวเล็กมาก
เด็กอายุต่ำกว่า 5 ขวบ
เครื่องจักรอาจทำงานไม่หยุด แต่ไม่ใช่ทุกชิ้นส่วน
ชิ้นส่วนอุปกรณ์เพิ่งหมดไป
เราต้องหาสิ่งทดแทน
ขอบคุณผู้ผลิตจากท้ายขบวน ที่ผลิตเด็กต่อเนื่อง
เราถึงควบคุมเครื่องได้
นี่ไอ้สารเลว
โยนา
เอาไฟไป
เหลือแค่ก้านเดียว
แอนดี้นั่นนายเหรอ
แอนดี้
จำฉันได้ไหม
แอนดี้หยุดนะ ฟังฉัน
อย่าขึ้นไปบนนั้นฟังสิ
แอนดี้
มานี่ มาทางนี้
แอนดี้ฟังฉันนะ
ออกมาจากตรงนั้น
ให้ตายเถอะ แอนดี้ฟังฉันสิ
เคอร์ติส อย่าทำเป็นเรื่องใหญ่
นายก็รู้ทุกคนถูกลิขิตสถานะมาแล้ว
เยี่ยมเลย
พ่อ
เคอร์ติส
อยู่ตรงนั้นนะ
SUBTITLE MASTER ZONE 3 โมดิฟาย โดย จิ้งจอกเก้าหาง